Ja jestem czy mnie nie ma a może to iluzja

Tak sobie czasami lubię pomyśleć i czasami ma to sens :) Jeżeli wszyscy jesteśmy z jednego źródła, to mnie jako jednostki nie ma. Może wystarczy uwolnić się od myślenia o sobie jako odrębnej jednostce. Ty który czytasz pomyśl : czy czujesz się w jedności ze wszystkim co żyje? Tylko pytam o to pierwsze odczucie, nie o wyrozumowane zdanie. Jak byłam małą dziewczynką, bardzo lubiłam bawić się na łące, płynął przez nią mały strumyk. Nad strumykiem rosły mięsiste kaczeńce i żabie oczka ( tak nazywałam niezapominajki ) Teraz jak to pisze czuje mięsiste płatki kaczeńcy. Przykładałam je do ust, policzków i zamykałam oczy. Myślę, że to była jedność . Dzisiaj przytulając męża, dziecko, kotka czuje bardzo podobnie. Może my wszyscy jesteśmy energią a te formy przez które się przejawiamy, to tylko tak dla zmyłki. Kiedyś malowałam w kolorowance zwierzęta i np. misia namalowałam w kolorze zielonym a słonia w kolorze białym. Co się wydarzyło? Mój wszystkowiedzący umysł zaraz zgłosił zastrzeżenia : nie ma zielonych misiów i nie ma białych słoni. Kto we mnie zgłosił zastrzeżenia? Może podobnie jest z nami? Jeżeli na filmach możemy być jednolitą masą i z tego może wyłonić się człowiek, to dlaczego to ma być science-fiction? Skoro na drodze duchowej twierdzimy, że nie może być odkryte nic, co już nie istnieje. To tzw. science-fiction istnieje, tylko został przywołany do naszej rzeczywistości. I teraz wróćmy do naszej jedności , jeżeli jesteśmy jednością to wszystkie cuda zaczynają mieć sens i są jak najbardziej  racjonalne . Po prostu inaczej być nie mogło, tylko tzw. „cud” wchodzi w rachubę, jeżeli zdecydujemy się skorzystać z mocy wszystkiego co żyje. Jesteśmy jednością a odrębność to iluzja. Co nam przeszkadza z tego korzystać, to inna bajka, indywidualna dla każdego z nas :) 1393430512hygyg

2 myśli nt. „Ja jestem czy mnie nie ma a może to iluzja

  1. Każdy z nas jest całością każdego życia na Ziemi. Chociaż wielu czuje się indywidualistami to tylko zaprzecza temu, iż jesteśmy stworzeni do życia w grupie. Natura nas otacza wszędzie gdzie jesteśmy , jeżeli zrezygnujemy z tego pozostanie nam tylko płacz i zgrzytanie zębów. Pięknie jest doceniać każdą roślinę i zwierzęta.
    Duszy mej świątynia miękka jak gołębi puch
    żyłami wrzącymi jarzy się jak księga zaklęta

    Pozdrawiam )

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>